Great things are done by a series of small things brought together – Van Gogh

Het Patronen Project – The Patterns Project

Het Patronen Project is een serie oefeningen en patronen die je met je paard kan doen om jullie communicatie te verbeteren en jezelf en je paard nieuwe uitdagingen te geven. Ze worden aan de hand van korte videotjes voorgesteld. Sommige zijn redelijk basis, andere zijn voor meer gevorderde grondwerkers. Er worden regelmatig video’s bijgepost. Lees onderaan de pagina mijn verhaal, over hoe en waarom dit project tot stand kwam om beter te begrijpen wat ervan de bedoeling is.

The Patterns Project is a series of exercises and patterns you can practise with your horse in order to improve your communication and set yourself some new challenges. You can watch them in the videos below. Some of them are fairly easy, for others you need to have some experience with groundwork. Videos will be updated regularly. If you want to know how and why I started making these videos, you can read my story below.

Horsemanship was mijn fulltime job, tot in Augustus 2017, waar ik de diagnose kreeg een zeldzame vorm van leukemie te hebben die zeer dringend behandeld moest worden. Een stamceltransplantatie was mijn enige kans op genezing. Met slaagkansen van 80 % en heel veel geluk dat mijn zus een identieke match was kon ik de therapie starten. Voor ik de transplantatie kon krijgen moest ik zware chemo en bestraling krijgen om mijn eigen immuunsysteem kapot te maken. Dit betekende jammer genoeg ook dat paarden, en dieren in het algemeen niet meer toegelaten waren.

Ik lag in totaal een 3 tal maanden in een isolatiekamer in het ziekenhuis (met een kleine onderbreking van een paar weken). Ook thuis mocht ik nog niet bij dieren, omdat het risico op infectie te hoog was. Na 5 maanden revalidatie begon ik heel voorzichtjes terug contact te zoeken met mijn dieren, maar ik had pech en herviel. Een tweede transplantatie was nodig, deze keer met lage kansen op succes. Dus het hele verhaal begon opnieuw. Deze keer wou men liever een buitenlandse donor aanspreken, maar er bleek nergens een match te zijn, waardoor mijn zus terug moest doneren.

Blijkbaar had ik in al mijn ongeluk tot nu toe ook veel geluk, want op dit moment ben ik terug een 7 tal maanden in remissie en ben ik na anderhalf jaar terug toenadering aan het zoeken bij mijn paarden. Mijn gezondheid en remissie zijn nog steeds kwetsbaar, en er is nog veel onduidelijkheid en angst over de toekomst, maar toch probeer ik terug mijn horsemanship op te pikken. Zoals veel kankerpatienten worstel ik nog steeds met extreme vermoeidheid, late effecten van de chemotherapie, bijwerkingen van medicatie en daarboven ook nog eens met opflakkeringen van chronische afstoting.

Gelukkig zijn mijn paarden opgeleid met de NH filosofie, wat hen licht maakt in de communicatie en veilig in de omgang. Het laat me toe veilig bij mijn paarden te kunnen zijn, ook al ben ik niet 100 %. Mijn ervaring met grondwerk zorgt ervoor dat ik toch iets kan doen met mijn paarden, zelfs als ik fysiek tot weinig in staat ben. Soms zijn de trainingen dan meer mentaal dan fysiek. Mijn tekortkomingen deden me nadenken over nieuwe en creatieve patroontjes, kleine oefeningetjes waar zowel ik als mijn paard onze aandacht konden op vestigen, die mij geen tonnen energie kosten. Iets kleins om op te focussen, iets duidelijks om te kunnen belonen (en zelf rust te kunnen nemen in de tussenpozes).

Ik deel mijn verhaal niet om medelijden te wekken, integendeel, ik wou deze patronen en oefeningetjes met jullie delen, omdat ik weet dat veel mensen het moeilijk vinden nieuwe uitdagingen en doelen te stellen, en al helemaal als je daarenboven zelf moeilijkheden ondervindt met gezondheid, werk, of om het even wat. Soms leidt dat gebrek aan inspiratie en energie ertoe dat het moeilijk wordt om het niet gewoon op te geven. Dus ik hoop dat deze videotjes jullie wat motiveren om iets nieuws te proberen. Ook al heb je niet veel energie, niet veel tijd, etc. Ik hoop dat ze je inspireren om wat extra tijd te spenderen op deze manier met jullie paard, want ik kan je zeggen, je moet echt dankbaar zijn als je dat uberhaupt KAN en MAG!

Ik ben helemaal nog niet klaar om terug te werken, lesgeven en trainen zal ik waarschijnlijk zelf nooit meer helemaal full time kunnen doen. Voor ik ziek werd werkte ik vele uren, 7 dagen per week. Ik had onvoldoende tijd voor mijn eigen paarden, familie en vrienden. Na mijn strijd van het laatste anderhalf jaar besef ik meer dan ooit wat belangrijk voor mij is. Begrijp me niet verkeerd, ik hou heel erg veel van lesgeven en van al mijn studenten en zal hoe dan ook op een dag er terug staan, maar het zal me wat meer tijd nemen en ik zal het op een andere manier aanpakken. Dus voor nu, ik probeer je helemaal niets te verkopen, de videotjes zijn volledig gratis. Ik beweer niet dat je hiermee alle informatie hebt om aan de slag te gaan, dit is geen online training programma, die zijn er al meer dan genoeg. Ik wou deze gewoon delen omdat ik weet hoeveel het mij geholpen heeft dit soort video’s te bekijken om door heel veel verdriet en slechte tijden te komen.

Als je vragen hebt mag je me altijd contacteren. Als je hulp nodig hebt met je paard, met deze oefeningen of iets anders, kan ik je zeker proberen te helpen om een instructeur te vinden waarvan ik denk dat die je kan helpen (ik heb een paar heel goeie collega’s). Aan mijn studenten, BEDANKT voor jullie geduld, bedankt voor jullie kaartjes, videotjes van jullie vooruitgang, of simpelweg berichtjes om te laten weten hoe het gaat en dat jullie me missen. Ik doe heel erg mijn best er binnenkort weer voor jullie te staan, op welke manier dan ook!

A little background story to understand where these video’s are coming from. Horsemanship used to be my fulltime job, until one day in August 2017, where out of the blue I was diagnosed with a rare and severe form of blood cancer, which needed treatment right away. A stem cell transplant was my only chance of surviving this, but I had an 80% chance of surviving this. I was very lucky my sister was a perfect match, but needed intense chemotherapy to knock my own immune system out. Unfortunately, this meant I was not allowed anywhere near horses, or any animals for that matter. I made it through chemotherapy and the transplant with the support of my partner and some fantastic family and friends.

It took 3 months for me to get home from the isolated room in the hospital, and once I did, animals were still not allowed, since the risk for infections was too high. I was told I would have to wait at least 6 months, maybe even a year. After 5 months, I slowly started getting back with my own animals, but a stroke of bad luck made me relapse. The cancer was back and my only option was trying another stem cell transplant. This time they wanted to use another donor, but after searching the world data base, there did not seem to be anyone matching me, so my sister had to donate again. This time, my chances were pretty bad. I did not want to know the statistics at the moment, but they later turned out to be a 20 % chance of surviving. So the therapy started from scratch again.

I guess in all the bad luck, I got lucky, because right now, I’m about 6 months in remission and I have slowly started doing something with my horses again, after 1,5 years of not being allowed near horses. My health and remission is still very fragile, and there is still A LOT of fear and uncertainty about the future, but the last month I’ve been starting to get back into my horsemanship again. Like a lot of cancer patients, I’m struggling with extreme fatigue, low energy, chemo side effects and to top it off flares of chronic GVHD (immune system related troubles because of rejection of the stem cells).

Thank god for Natural Horsemanship, groundwork and light, effortless communication. Because it allows me to still be around my horses safely, and work with them more in a psychological than in a physical way of training. The fatigue made me think of ways to practise 1 thing and really refine it, and I found the best way to this without boring my horses was using new and creative  patterns. I’m not telling you this story to make you feel sorry for me, but to help you understand why I’m making these videos. I wanted to share this with you, because I feel a lot of people that are advancing in their horsemanship, like me, sometimes loose their creativity and run out of ideas to do new things. If on top of that you’re struggling with your health, it’s sometimes hard not to give up on it alltogether. So I hope they can inspire you to go out and enjoy some time with your horses, because you should be SO grateful if you CAN!

I am nowhere near ready to start teaching or working again. I probably will not be teaching on a full time basis ever again. Before I got sick, I was working late nights, 7 days a week. Not finding enough time for my own horses and my family and friends. After this ordeal, I realised there is nothing more important than them. Right now,  Playing with my own horse like this for 20 minutes completely wears me out and forces me to take the rest of the day off in the sofa, but it is SO worth it to start feeling like myself again. So I’m not trying to sell you anything, this is not an online training program, there’s plenty of good stuff out there already. I just want to show you a couple of new ideas and maybe help you get your love for this wonderful way of communicating with horses back. Because I know how much seeing video’s like this helped me get through so much suffering, sadness and fear.

If you have questions, you can contact me, if you feel like you could use help, I can try and help you find a good instructor (I’ve got some amazing collegues). For my students, thank you SO MUCH for your patient. Some of you have been awesome in sending me videos about your progress, cards with encouraging words or just a simple message saying you miss me and you’re thinking of me. I’m trying my best figuring out which pieces of my life to pick up first, which to work on later, and which ones I better leave behind. It will take me some more time, but I’ll be back one way or another.